Ik maakte dit schilderij in een moeilijke periode, als tegenhanger van de duisternis in mijn hoofd. Ik wilde de liefde voor mijn kinderen weer echt kunnen voelen. Zij waren voor mij een reden om niet op te geven.
Tegelijkertijd kwam het verdriet naar boven dat ik mij als kind nooit gedragen heb gevoeld door mijn ouders. Ik verlangde ernaar dat ik niet langer alles alleen hoefde te dragen.
Brief aan mijn beste vriendin
Thuis is helemaal niets bespreekbaar.
Ik kan het niet meer aan. Alleen lukt het me niet meer. Help me alsjeblieft!Antwoord
Ik zou zo graag wat last van je schouders nemen en zelf dragen, maar ik bezwijk al onder mijn eigen last.
Luister hieronder naar een audiofragment aan mijn behandelaar uit deze periode.
Wil je iets met mij delen? Laat een berichtje achter in het gastenboek of neem contact op via het contactformulier.
Hier ga je terug naar de overzichtspagina.